Beden Algısı Olumlamaları

Beden algısıyla ilgili tavsiyeler genelde iki uç arasında gidip gelir. Ya bedenini eleştirirsin ya da onu seversin ve ikisi de bir bedenin içinde sadece yaşamaya pek yer bırakmaz. Bu satırlar daha dengeli bir şeyi hedefler: Bugün bedenim hakkında harika hissetmek zorunda değilim ve bu gayet normal. Buradaki amaç hayranlık değil, saygı. Bugün hissetsen de hissetmesen de gösterebileceğin sade bir saygı.

Saygı, sıradan bir günde de ayakta kalan şeydir ve arkasında araştırma var. Kontrollü bir çalışmada, bir pozitiflik metni değil, kısa ve yapılandırılmış bir öz şefkat uygulaması, kadınların bedenlerinden duydukları memnuniyetsizliği ölçülebilir biçimde azalttı. Bunu kimseyi bedeninin daha iyi göründüğüne ikna ederek yapmadı. Değişim, kendini sert bir gözle sürekli denetlemenin yerini bir arkadaşa davranır gibi bir tutumun almasından geldi. Bu yüzden Beni ayakta tutan bu bedene hak ettiği temel saygıyı gösteriyorum gibi bir satır, nasıl göründüğün hakkında hiçbir şey söylemez. Senin için nefes alan, seni taşıyan ve iyileşen bedene, tek bir teşekkür duymadan bu kadar çalışan her şeye göstereceğin nezaketle davranmanı ister.

Kategorinin alışılmış beden pozitifliği sloganlarını atlamasının nedeni de bu, çünkü o sloganlar da kendi türünde bir gösteri ister. Birinin sana bedenini sevmeni söylemesi yine de bir emirdir. Bedenime karşı nötr ya da eleştirel hissedebilirim, yine de ona özen gösterebilirim daha az ister, daha çok verir: nasıl göründüğüne dair hislerin hiç değişmediği bir günde bile onu besleyebilir, dinlendirebilir ve hareket ettirebilirsin.

Kaynaklar: Albertson, Neff & Dill-Shackleford, Self-compassion and body dissatisfaction in women: a randomized controlled trial of a brief meditation intervention (Mindfulness, 2015) · Neff, Self-compassion: an alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself (Self and Identity, 2003).

Bugün senden en az şey isteyen satırı seç. Bazı günler Bugün olduğu haliyle bedenim yeterli ulaşabileceğin bir yerdedir. Bazı günlerse doğru satır Bugün bedenim hakkında harika hissetmek zorunda değilim olur ve kullanman gereken de odur. Daha sıcak görünen satır puan kazanmaz.

Satırı aynanın önünde olduğu kadar aynadan uzakta da söyle: otomatik pilotta giyinirken, yürürken, uyumadan önce elin göğsündeyken. Uygulamayı aynaya bağlarsan konu hep görünüş olarak kalır. Başka bir şeye bağlarsan satır, içinde yaşadığın bir bedenle ilgili olabilir.

Satırı fazladan eklemen gereken bir şeyle değil, bedeninin zaten yaptığı bir şeyle eşleştir. Bedenime bir dosta bakar gibi bakıyorum bir duşa, bir öğüne, yatmadan önceki bir esnemeye rahatça eşlik eder. Bu sıradan bir bakım, hiç yoktan yaratman gereken bir ruh hâli değil.

Bir satır senden hissetmediğin bir pozitifliği oynamanı istiyorsa, onu daha sade bir satırla değiştir. Vücudumla barışık olmak, ona iyi davranmanın ön koşulu değil cümlesi, neşeli versiyonun sahte geleceği günler için orada.

Giyinirken, daha kıyafetini seçmeden o otomatik tarama başladığında. Buradaki bir satır gördüğün şeyle tartışmaz. Bir sonra ne yapacağını değiştirir.

Görünüşünle ilgili bir yorumdan sonra, iyi niyetle söylenmiş olsun ya da olmasın. Değerimin bedenimin şekliyle hiçbir ilgisi yok demek için yorumun yanlış olması gerekmez. Bu satır yalnızca yorumun kuralları belirlemesine izin vermez.

Bir kameranın karşısında ya da sonra o fotoğrafın üstünden kaydırıp geçerken. İkisi de insanı kendini sertçe değerlendirmeye iten tanıdık anlardır. Aynada gördüğüm, benim yalnızca bir parçam bir fotoğraf için de bir yansıma için de aynı şekilde işe yarar. İkisi de bir resmin dışarıda bıraktığı yanlarını yakalayamaz.

Hiçbir özelliği olmayan sıradan günler: çamaşır katlarken ya da otobüs beklerken, bedeninle ilgili iç ses alışkanlıkla açıldığında. Bu satırların çoğu bir kriz için değil, o arka plan gürültüsü için yazıldı. Ana ekran widget'ı onu yumuşakça bölmenin bir yolu: telefonuna her baktığında karşına farklı bir satır çıkar.