Affirmaties: Werk en zelfvertrouwen

Twijfel aan jezelf op je werk komt zelden als één grote angst. Het is kleiner en het houdt aan: de aarzeling voordat je iets zegt in een vergadering, de zin die je in een mail halveert, het nog één keer teruglezen van je eigen bericht voordat je op verzenden drukt. Een affirmatie voor zelfvertrouwen op het werk is op die schaal gemaakt. Het is één zin, in de eerste persoon, die je leest in de twee minuten voordat de vergaderzaal volloopt.

Deze oefening is een vorm van wat onderzoekers zelfbevestiging noemen, en even stilstaan bij wat je belangrijk vindt doet meer dan je humeur opkrikken. In een studie met hersenscans stonden mensen een paar minuten stil bij een kernwaarde. Toen ze daarna aan hun eigen toekomst dachten, lieten ze meer activiteit zien in hersengebieden die te maken hebben met hoe we onszelf zien en met beloning. Die activiteit voorspelde wie er de maand daarna actiever werd. Een breed overzicht van onderzoek in veel verschillende situaties vond een verwant voordeel: het bevestigen van je waarden maakt je minder defensief. Op het werk staat zo’n verdedigende houding je vaak meer in de weg dan een echt gat in je kunnen. In de studies dachten mensen na over hun eigen waarden, dus je gebruikt een regel het best door hem te laten wijzen naar iets wat klopt over jouw werk: een vaardigheid die je hebt opgebouwd, een probleem dat je hebt opgelost, een reden waarom het werk je iets waard is. Deze regels zijn voor de twijfel die ook opduikt als het goed gaat, en juist dan loont het om die te beantwoorden.

Bronnen: Cascio et al., Self-affirmation activates brain systems associated with self-related processing and reward and is reinforced by future orientation (Social Cognitive and Affective Neuroscience, 2016) · Cohen & Sherman, The psychology of change: self-affirmation and social psychological intervention (Annual Review of Psychology, 2014).

Stem de regel af op die ene minuut, niet op de hele dag. Een regel als Mijn plek op mijn werk heb ik verdiend is gemaakt voor de zestig seconden voor een beoordelingsgesprek, niet om de hele middag op de achtergrond mee te draaien. Lees hem één keer, laat je schouders zakken en ga dan naar binnen.

Zeg hem in je hoofd, zoals je hem zelf zou denken, zonder toneel en zonder hem op iemand te richten. Je hoeft niemand in de kamer te overtuigen. Je herinnert het deel van jou dat de stof al kent eraan dat het mag spreken.

Zet er als het kan één concreet feit achter: het project dat je hebt afgerond, de vraag die je vorige week goed beantwoordde, iets waarvoor een collega je bedankte. De zin zet je op gang, en de concrete herinnering laat hem beklijven. Die combinatie is hetzelfde soort nadenken dat het onderzoek heeft getest.

Heb je ’s ochtends geen tijd om er een te kiezen, dan zet de Daily Affirm-widget zo’n regel op je beginscherm voor de eerste vergadering. Het is iets om even naar te kijken als je naar binnen loopt, niet nog iets wat je moet onthouden.

De lift naar boven voor een sollicitatiegesprek, of de laatste dertig seconden voordat een videogesprek begint. Hier doet een vertrouwde zin het meeste goed, want juist nu denk je het snelst en ben je het strengst voor jezelf.

De vergadering waarin je drie versies van dezelfde vraag in de chat hebt getypt en er niet één hebt verstuurd. Een regel als Mijn stem mag gehoord worden is kort genoeg om tussen twee versies door te lezen.

Het beoordelingsgesprek, de onderhandeling, het pleidooi dat je hardop moet houden voor je eigen promotie. Op zulke momenten moet zelfvertrouwen op commando verschijnen, of je er nu klaar voor bent of niet. Een regel die je al kent, pak je makkelijker dan een die je onder druk voor het eerst tegenkomt.

Je kunt niet vooraf bepalen hoe het gesprek loopt, maar je kunt wel kiezen hoe je binnenstapt. Voor die minuut zijn deze regels er. Ze zijn geschreven in de gewone ik-vorm, over inzet en bewijs dat je al hebt. Zo houden ze stand op de dag dat je ze het hardst nodig hebt, niet alleen op de dagen dat je je al goed voelde.