Kariyer ve Özgüven Olumlamaları

İş yerindeki kendine güvensizlik nadiren tek bir büyük korku olarak ortaya çıkar. Daha küçüktür ve hep oradadır: toplantıda söz almadan önceki duraksama, bir e-postada yarıya indirdiğin cümle, gönder tuşuna basmadan önce kendi mesajını bir kez daha okumak. Kariyer ve özgüven olumlaması tam bu ölçek için yazılır. Birinci tekil şahısla kurulmuş tek bir cümledir ve oda dolmadan önceki iki dakikada okunur.

Bu uygulama, araştırmacıların öz olumlama dediği şeyin bir biçimi ve kısa bir süre senin için önemli olanı düşünmek, moralini yükseltmekten fazlasını yapar. Bir beyin görüntüleme çalışmasında, birkaç dakikasını temel bir değerini olumlamaya ayıran kişiler daha sonra kendi geleceklerini düşündüklerinde, beynin kendimizi nasıl gördüğümüzle ve ödülle ilgili bölgelerinde daha fazla etkinlik gösterdi. Bu etkinlik, sonraki bir ay içinde kimlerin daha hareketli bir hayata geçeceğini de öngördü. Pek çok farklı ortamı kapsayan geniş bir derleme de buna bağlı bir fayda buldu: değerlerini olumlamak savunmacılığı azaltır. İş yerinde savunmacılık çoğu zaman bir beceri eksiğinden daha büyük bir engeldir. Çalışmalar insanlardan kendi değerleri üzerine düşünmelerini istedi. Bu yüzden bir satırı kullanmanın en iyi yolu, onun işinle ilgili doğru bir şeye işaret etmesini sağlamak: geliştirdiğin bir beceri, çözdüğün bir sorun, işin senin için önemli olmasının bir nedeni. Bu satırlar, işler iyi giderken bile beliren şüpheye seslenir. O şüpheye cevap vermeye en çok değdiği an da tam olarak budur.

Kaynaklar: Cascio ve ark., Self-affirmation activates brain systems associated with self-related processing and reward and is reinforced by future orientation (Social Cognitive and Affective Neuroscience, 2016) · Cohen & Sherman, The psychology of change: self-affirmation and social psychological intervention (Annual Review of Psychology, 2014).

Satırı bütün güne değil, belirli bir dakikaya göre seç. Arkamda bıraktığım iş şansa dayanmaz, kanıttır gibi bir satır, bütün öğleden sonra arka planda dönmek için değil, bir değerlendirme toplantısından önceki altmış saniye için yazıldı. Bir kez oku, omuzlarının gevşemesine izin ver, sonra içeri gir.

Satırı kendi kafanın içinde, gerçekten düşündüğün gibi söyle. Rol yapmadan, kimseye yöneltmeden. Odayı ikna etmeye çalışmıyorsun. Konuyu zaten bilen yanına konuşmaya hakkı olduğunu hatırlatıyorsun.

Yapabiliyorsan satırın ardından tek bir somut gerçeği hatırla: teslim ettiğin proje, geçen hafta iyi cevapladığın soru, bir iş arkadaşının sana teşekkür ettiği şey. Cümle seni harekete geçirir, belirli bir anı ise onu kalıcı kılar. Bu ikili, araştırmanın test ettiği düşünme biçiminin aynısıdır.

Satır seçmeye vaktin olmayan sabahlarda Daily Affirm widget'ı, ilk toplantıdan önce ana ekranına böyle bir satır getirir. Yürürken göz atacağın bir şey olur, hatırlaman gereken bir iş daha değil.

Bir iş görüşmesine çıkan asansör ya da bir aramanın bağlanmasından önceki son otuz saniye. Tanıdık bir cümle en çok burada işe yarar, çünkü düşüncelerin tam da bu anda en hızlı ve sana karşı en sert hâlindedir.

Aynı sorunun üç farklı hâlini sohbet kutusuna yazıp hiçbirini göndermediğin toplantı. Konuşmak için izne ihtiyacım yok gibi bir satır, taslaklar arasında okunacak kadar kısa.

Performans değerlendirmesi, maaş pazarlığı, kendi terfin için yüksek sesle savunman gereken gerekçeler. Bunlar, hazır olsan da olmasan da özgüvenin anında ortaya çıkmasının beklendiği anlar. Zaten bildiğin bir satıra uzanmak, baskı altında ilk kez karşılaştığın bir satıra uzanmaktan daha kolaydır.

Odada neler olacağını önceden yazamazsın, ama içeri nasıl gireceğini seçebilirsin. Bu satırlar o dakikaya eşlik eder. Sade bir birinci tekil şahısla, zaten sahip olduğun emek ve kanıtlar üzerine yazıldılar. Bu yüzden yalnızca kendini zaten iyi hissettiğin günlerde değil, onlara en çok ihtiyaç duyduğun günde de ayakta kalırlar.